93 / 210
Kennisaspecten
De leerling weet wat het Rode Kruis doet.
Het Rode Kruis
Het Rode Kruis verleent medische hulp in oorlogsgebieden. Er mag hierbij niet gekeken worden
naar huidskleur, ras, geloof of nationaliteit. Het Rode Kruis heeft een belangrijke rol gespeeld bij
het ontwikkelen van het humanitair oorlogsrecht (zoals vastgelegd in het Verdrag van Genève).
Het hoofdkantoor van het Rode Kruis staat in Genève (Zwitserland). Om de vier jaar komt de
organisatie bij elkaar om de regels die zijn afgesproken te bespreken.
Ontstaan van het Rode Kruis
De Zwitserse bankier Jean Henry Dunant (1828 - 1910) was in 1859 toevallig getuige van een
veldslag tussen het Franse leger onder Napoleon III en het Oostenrijkse leger bij het Italiaanse
plaatsje Solferino. Na deze veldslag bleven 40.000 slachtoffers op het slagveld achter, zonder
dat iemand naar hen omkeek. Dunant kon dit niet aanzien. Hij ging de gewonden helpen. Alleen
was dat echter onbegonnen werk. Daarom riep hij de hulp in van Italiaanse vrouwen. Hij richtte
met hen hulpposten in voor gewonden van beide partijen. Dit bracht hem op het idee om een
organisatie op te richten die oorlogsslachtoffers medische hulp biedt. Bij een vergadering van
zestien Europese staten in 1863 keurden vertegenwoordigers Dunants voorstel
goed om neutrale verenigingen van vrijwillige hulpverleners op te richten. Ook spraken zij af
als kenteken een rood kruis op een wit vlak te gebruiken. Hiermee was de geboorte van het
Internationale Rode Kruis een feit. De gemaakte afspraken werden in 1864 vastgelegd in het
eerste Verdrag van Genève. Hiermee was de basis gelegd voor het Rode Kruis. Meer dan 150
landen hebben het Verdrag van Genève inmiddels ondertekend.
Het symbool van het Rode Kruis is een rood kruis op een witte achtergrond (de Zwitserse vlag,
maar dan met omgekeerde kleuren). Later kwam er ook een rode halve maan bij, omdat de
moslims dit christelijke kruis niet prettig vonden.
3
Derde wereld • Groep 5/6 • Kaart 15 • Het Rode Kruis